Όταν ανθίζουν μυγδαλιές στο κρύο του Φλεβάρη
κι αναριγούν στις σιγαλιές οι μαγικοί αυλοί
κάθε παιδάκι ορφανό, ζητάει απ’ το φεγγάρι
- Advertisement -
λόγια γλυκά να ζεσταθεί, μια μάνα και μι’ αυλή.
Και μόνο τότε οι ευχές, την ώρα που ανθίζουν
κ’ οι νότες νανουρίζουν τον παγωμένο αγέρα
ίσως γενούν αληθινές κ’ οι αγκάλες τους να σφύζουν
τη νύχτα απ’ τ’ άστρα τ’ ουρανού, από ήλιους την ημέρα.
Και με τη φαντασία τους, παιδιά που’ ναι κλεισμένα
σε ιδρύματα, σα φυλακές, σε δανεικές αγκάλες
σε σπίτια ταξιδεύουνε με αγάπη στολισμένα
που ‘χουν μανούλες στοργικές κι αυλές πολύ μεγάλες.
Μαυρομουστάκης Χ.
Αλεξανδρούπολη
