Δημήτρης Στεφανίδης: «Η κοινωνία κανονικοποιεί τη βία»

Ο Κοινωνιολόγος ανέλυσε στο ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα πίσω από τις γυναικοκτονίες, καθώς και τις επιπτώσεις στα παιδιά

{“remix_data”:[],”source_tags”:[],”origin”:”unknown”,”total_draw_time”:0,”total_draw_actions”:0,”layers_used”:0,”brushes_used”:0,”photos_added”:0,”total_editor_actions”:{},”tools_used”:{“effects”:2},”is_sticker”:false,”edited_since_last_sticker_save”:true,”containsFTESticker”:false}

Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ φιλοξενήθηκε ο κοινωνιολόγος Δημήτρης Στεφανίδης, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου: «Ενδοοικογενειακή βία: Αφηγήσεις μητέρων. Μια κοινωνιολογική προσέγγιση».

Το βιβλίο είναι τραγικά επίκαιρο μετά και την πρόσφατη, εξαιρετικά αποτρόπαιη δολοφονία της αστυνομικού και μητέρας δύο παιδιών από την Δράμα με δράστη τον εν διαστάσει σύζυγό της και την αυτοκτονία του τελευταίου.

Όπως ανέφερε ο κ. Στεφανίδης: «Είναι γεγονός ότι οι γυναικοκτονίες έχουν αυξηθεί, συνέβαιναν και στο παρελθόν, αλλά πλέον καταγράφονται, οπότε μπορούμε να κάνουμε τις συγκρίσεις. Δυστυχώς, με βάση και το πρόσφατο περιστατικό, βλέπουμε ότι υπάρχουν μοτίβα που επαναλαμβάνονται. Τα έμφυλα στερεότυπα καλά κρατούν και είναι η αιτία που οπλίζει το χέρι των δραστών. Είναι βαθιά ριζωμένα στην κοινωνία και αντέχουν στο πέρασμα των χρόνων. Ως κοινωνία, τελικά, κανονικοποιούμε την βία, την θεωρούμε μέρος της ζωής μας και όχι την εξαίρεση. Έτσι, πολλές φορές αθωώνουμε τους δράστες εκ των προτέρων με κλισέ εκφράσεις, ενοχοποιώντας παράλληλα το θύμα.

- Advertisement -

Ας μην ξεχνάμε ότι στη Δράμα έμειναν πίσω και δύο παιδιά. Από το 2006 η ελληνική νομοθεσία θεωρεί τα παιδιά που βιώνουν μια κακοποιητική κατάσταση ως αυτόματα θύματα ενδοοικογενειακής βίας, έστω κι αν δεν έχουν βιώσει τα ίδια βία. Τα παιδιά αυτά καλούνται να μεγαλώσουν, έχοντας μάθει έναν λανθασμένο τρόπο και καταλήγουν να είναι τελικά στην ενήλικη ζωή τους ή θύματα ή θύτες, αναπαράγοντας την συμπεριφορά της μητέρας (χαμηλή αυτοεκτίμηση και ανεκτικότητα στη βία) ή του πατέρα (επιθετικότητα)».

Η ενδοοικογενειακή βία μπορεί να υπάρχει σε όλα τα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα και δεν περιορίζεται μόνο στους οικονομικά αδύναμους και ευπαθείς, όπως πιθανώς θεωρούν ορισμένοι. Επιπλέον, η βία του πατέρα συχνά στρέφεται κυρίως προς τα κορίτσια και λιγότερα προς τα αγόρια της οικογένειας.

«Η βία κατά των γυναικών δεν είναι εποχική ίωση, να περάσει με αντιβίωση», συμπλήρωσε με νόημα ο κ. Στεφανίδης.