Η σημερινή κοινωνία

Όταν την τηλεόραση ανοίγεις
τα αισθήματά σου πνίγεις
γιατί ακούς στις ειδήσεις
τις καθημερινές εξελίξεις.

Νέοι που τραυματίζονται σε τροχαία ατυχήματα
πριν ακόμη κάνουν στη ζωή πολλά βήματα
λόγω απροσεξίας και ταχύτητας
γίνονται έρμαια έλλειψης οξύτητας.

Συγγενικών προσώπων δολοφονίες
για ζήλειες και απληστίες
από δικούς τους ανθρώπους 
με διάφορους τρόπους.

Δολοπλοκίες και κλεψιές
που δε βρίσκουν γιατρειές
σε σπίτια ανθρώπων μοναχικών
είναι οι συνήθειες των κλεφτών.

Καιρικά φαινόμενα τραγικά
να πλημμυρίζουν δρόμοι και σπιτικά
σε πολλά εδάφη περιοχών
λόγω έλλειψης σωστών υποδομών.

Και σαν να μη φτάνανε όλα αυτά
που εξαπλώνονται καθημερινά
έχουμε και κύματα ασθενειών
και γίνεται ο κόσμος έρμαιο όλων αυτών.

Αλλά και η ακρίβεια στα προϊόντα
και εμείς αθώα όντα
δε λέει να κοπάσει
κι έχουμε μουδιάσει.

Δήθεν δίνουν χρήματα για ενισχύσεις.
Αγανακτισμένοι ζητάμε εξηγήσεις.
Από την άλλη  πίσω τα παίρνουν 
γιατί τα προβλήματα παραμένουν.

Τελικά δεν ανοίγεις την ΤΙVI
προτιμάς να την κρατάς κλειστή
Αντί να διασκεδάζεις λιγάκι
αναγκάζεσαι να πιείς φαρμάκι.

Αυτά συμβαίνουν στη σημερινή κοινωνία
και δυστυχώς δεν υπάρχει αλλαγή στην πορεία.
Δε θέλουμε να τα ζούμε.
Θέλουμε να γλιτώσουμε, να προστατευτούμε.

Υπάρχει και κάτι που σε διασκεδάζει
σε κάποιες άλλες εποχές σε περιδιαβάζει,
κάποιες κωμωδίες παλιές
με αξέχαστους ηθοποιούς πρωταγωνιστές.

Αλλά μιλάμε για άλλες εποχές
τότε που η παρέα σου και ο καφές 
ήταν η συντροφιά σου 
με ανθρώπους της γειτονιάς σου.

Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη