Τα χρόνια τα περασμένα,
αλησμόνητα, αγαπημένα,
με την σκέψη με το μυαλό,
όλα τα αναπολώ.
- Advertisement -
Χρόνια δυστυχισμένα,
χρόνια ευτυχισμένα,
στης ζωής το ημερολόγιο
με ανεξίτηλο μελάνι εκεί γραμμένα.
Της νιότης χαρούμενα χρόνια,
μέρα, μέρα μετρημένα,
μες στην ψυχή και στην καρδιά
εκεί βαθιά κρυμμένα.
Άρωμα, ζωντάνια, παντού σκορπούσαν,
σαν την άνοιξη μοσχοβολούσαν,
λουλούδια ανθισμένα,
της νιότης χρόνια ονειρεμένα.
Τα χρόνια ένα, ένα πέρασαν
κι αν τα μάτια θόλωσαν,
και τα πόδια λύγισαν,
τα όνειρα δεν έσβησαν, δεν τέλειωσαν.
Η μοίρα τι μας γράφει ποιος το ξέρει;
Ποιος ξέρει η μέρα τι θα φέρει;
Αν η νύχτα, ποιος ξέρει;
Το ξημέρωμα αν θα φέρει;
Ποιος ξέρει; Ποιος ξέρει;
Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης
Αλεξανδρούπολη 27-8-2026
