Σαν το κύμα που διαβρώνει τα βράχια,
σαν την ξηρασία που καίει τα σπαρτά,
σαν τη φουρτούνα που παλεύει με τα πλοία,
σαν τη θύελλα που σπα τα κλαριά.
Έτσι είναι ο έρωτας,
σκληρός μαχητής, γενναίος πολεμιστής.
Μα είναι και λουλούδια και άρωμα,
γαλήνη και ευτυχία,
θυσία, ουσία και αξία,
σκλαβιά και ελευθερία,
ελπίδα και ανιδιοτέλεια,
δίψα και νεράκι γάργαρο,
στοργή και ηδονή,
δύναμη και αδυναμία,
δροσιά και κάψα,
χρώμα και φως,
ένας μικρός, μα δυνατός θεός.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
