Γλυκό καταφύγιο (Η παλιά γειτονιά)

                                     

    Παιδιά πολλά γεμίζαν με φωνές τη γειτονιά

     το κάθε τι γεννήθηκε και υπήρχε γι αυτά

    παιχνίδια τους τα πετραδάκια

- Advertisement -

    στα χέρια τους κρατούσανε ξυλάκια

    μπάλα πάνινη κλωτσούσαν

    και απ’ την κούραση βογκούσαν.

    Έτρεχαν και κυνηγιούνταν

    και τα γόνατα χτυπιούνταν

    η μαμά γιατρός χωρίς πτυχίο

    έβαζε φάρμακο στο λαβωμένο σημείο

    κι έπαιρνε τα γκρίζα συννεφάκια

    απ’ τα δακρυσμένα ματάκια.

    Αυτά γίνονταν τα χρόνια τα περασμένα

    τότε που είχε θαλπωρή η γειτονιά

    τώρα τα σημερινά παιδιά φορτισμένα

    βρίσκουν διέξοδο στα ηλεκτρονικά

    στα κομπιούτερ τρέχουν να στηθούνε

    και με το internet να συνδεθούνε

    αμίλητα, αγέλαστα και σοβαρά

    πού πάει εκείνη η ξεγνοιασιά;

     

    Νιώθουμε τυχερού όσοι ήμασταν εκεί

    στην παλιά φτωχική γειτονιά

    σε κείνο το γλυκό καταφύγιο

    της ζωής μας το απόρθητο προπύργιο

    όπου βασίλευε γαλήνη κι ανθρωπιά

    και η ψυχή μας έβρισκε ζεστή φωλιά.

      Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη

                        

Friday, November 20, 2026

Latest News

Οι λέξεις της Δημοκρατίας, χωρίς Δημοκρατία των λέξεων, στοιχειοθετούν τον καθημερινό φασισμό!

Η διαχρονική εμμονή των Κυβερνήσεων στη χρήση της λέξης “επέκταση” ως προς τα 12 μίλια, αναδίδει τέτοιο φασισμό. Όταν...

More Articles Like This