Ο  χρόνος  θα  φέρει  τη  λύτρωση

Συντρίμμια  τα  αισθήματα
που  τα  πήραν  τα  κύματα
στον  κόσμο  αυτόν  που  ζει
και δυστυχώς τίποτα δεν την συγκινεί.

Συντρίμμια  η  καρδιά
που  οδύρεται  χωρίς  γιατρειά
και  δεν  αναγαλλιάζει 
αλλά  από  πόνο  μουδιάζει.

Τα  μάτια  της  ψυχής  θρηνούν
για  ό,τι  έχασαν, για  ό,τι  αγαπούν,
για  εκείνον που  έφυγε  νωρίς
και  άλλαξε  την  πορεία  της  ζωής.

Μια  ισχυρή  βροχή
θα  ξεπλύνει την  κάθε  δύσκολη  στιγμή
θα  φέρει  την  ελπίδα
θα  γίνει  προστατευτική  ασπίδα.

Ασπίδα  στην  οδύνη  τη μεγάλη
που  την  τυλίγει  σε  πνιγηρή  ζάλη
και  κάνει  το  κορμί  
να  μην  μπορεί  να  αναπαυτεί.

Ο  χρόνος  θα  φέρει  τη  λύτρωση
μα  ο  νους  δε  θα  λησμονήσει
και  στων  ονείρων  την  αντάμωση
αστέρια  φωτεινά  θα  κεντήσει.

Αστέρι  κι  αυτός  στον  ουρανό
να φέγγει κάθε μονοπάτι  της  ζωής  της
να δίνει νόημα σε ό,τι απόμεινε  ταπεινό
να  ενώνει  τα  κομμάτια  της ψυχής  της.

Τάνια  Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη