Ω ήρωα των ηρώων του αντιδικτατορικού αγώνα
Στη Γλυφάδα πρωτοείδες του ήλιου το χρυσό φως
Τα λουλούδια γιόρταζαν στ’ ουρανού τον ανθώνα
Και του Ιούλη σ΄ αγκάλιαζε ο θερμός ανασασμός.
Του φοιτητικού κινήματος ήσουν μορφή ηγετική
Στην καρδιά σου πάθος σφοδρό για τη Δημοκρατία
Στα φωτερά σου μάτια πύρινη φλόγα αγωνιστική
Και στα στήθη σου γενναιότητα κι ανδρεία.
Κι όταν βγήκαν τα τανκς με δυνατό κροταλισμό
Έδωσες όρκο ιερό να πολεμήσεις τη Δικτατορία
Οι μύες του προσώπου σου έσφιγγαν από θυμό
Και στα ροδαλά σου χείλη λόγια μ’ ευψυχία.
Τρισκότεινα ξημερώματα ενός Απρίλη θλιβερού
Κι η Ελλάδα αλυσοδεμένη, μουντή και παγωμένη
Οι στρατιωτικοί περιπολούσαν με τα όπλα παντού
Κι η γαλανόλευκη σημαία κυμάτιζε προδομένη.
Οι πόρτες έσπαγαν και μπαίναν μέσα οι ασφαλίτες
Και παίρναν για την εξορία δημοκρατικούς πολίτες
Της Ιστορίας το βιβλίο σε μια ακόμα μελανή σελίδα
Και στου καιρού τη μαύρη αγκαλιά η καταιγίδα.
Η χώρα είχε μπει στον γύψο, πληγωμένος ο λαός
Βασανιστήρια, φυλακίσεις, φόνοι, φόβος ισχυρός
Αλλά και μεσαίωνας πνευματικός και πολιτιστικός
Καταργημένες οι ελευθερίες και μόνο κοπετός.
Λιποτάχτησες απ’ το στράτευμα ένα μήνα μετά
Στο οποίο ήσουν ατρόμητος έφεδρος αξιωματικός
Δεν άντεχες να υποκύπτεις στης Χούντας τη λαλιά
Και βιαζόσουν να γίνεις πολεμιστής του φωτός.
Ισίδωρος Καρδερίνης
