Μοιραία πορεία

Σε κούρασε η ζωή, είναι αλήθεια.
Είχες μια καρδιά ζεστή στα στήθια
που για όλα νοιαζόταν και πονούσε
και ποτέ κανένα δεν αδικούσε.

Έστω κι αν αυτό ήταν σε βάρος δικό σου
να φθείρεις σιγά σιγά τον εαυτό σου.
Δεν ήθελες να το καταλάβεις 
και πολλές ευθύνες να μην αναλάβεις.

Πάλεψες τη ζωή της οικογένειας να στρώσεις
κάνοντας διαρκώς βελτιώσεις,
έχοντας το σταυρό στα χέρια
αν και συνάντησες μαχαίρια.

Ήσουν ήρωας, ήσουν γενναίος,
έστω κι αν ο χρόνος ήταν μοιραίος
να σου επιβαρύνει την υγεία
και να σου σταματήσει την πορεία.

Λίγοι είναι σαν εσένα 
να μοιράζονται με τον καθένα
τα προβλήματα που τους απασχολούν 
και λύση να πασχίζουν να βρουν.

Άφησες μόνο θετικές αναμνήσεις
που αυτές, χρόνε, ποτέ δε θα σβήσεις
απ΄τη μνήμη των δικών του ανθρώπων
που του αναγνωρίζουν την πληθώρα των κόπων.

Τάνια Στεφάνου–Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη