Θράκη μας βασανισμένη
απ’ των ξένων την οργή,
διαμαντόπετρα δαρμένη
δεν ξεδώριασες στιγμή.
- Advertisement -
Πανέμορφη, χαριτωμένη
βγήκες μεσ’ απ’ τη σκλαβιά
και με δάκρυα ποτισμένη
Πλήρωσες τη λευτεριά.
Μα ο αδίκησαν και πάλι
στων προγόνων τα Ιερά
κείν’ η πίκρα σου μεγάλη
για ακόμη μια φορά.
Οι κακόβουλοι είν’ αιτία
έτσι που τα σχεδίασαν,
που σε χώρισαν στα τρία
και αδίκως σε μοίρασαν.
Μα και πάλι σαν και πρώτα
δε λυγείς, μα καρτερείς,
στην πανάρχαιά σου δόξα
ξανά το δρόμο σου να βρεις.
Θράκη μας, εσύ καμάρι
του πολιτισμού πηγή,
με της μούσας το δοξάρι
θα υμνείς όλη τη γη.
Βλέπεις γαλανά ουράνια
το σταυρό να’ ναι ψηλά,
είν’ της δόξας τα στεφάνια
για σένα Θράκη μας πολλά!!!
Νέα Ορεστιάδα
