Είπε ο μέγας πλανητάρχης, πως κάτι καλό θα φέρει,
στον φίλο του ψευτοσουλτάνο, κάτι, που εκείνος ξέρει!
Κάτι για αεροπλάνα, μια υπόσχεση παλιά,
που ξεχάστηκε, γιατί ο φίλος έχει, «ξένη γίδα αγκαλιά».
Πήρε βλήματα από άλλη χώρα, μεγάλα, και μ’αυτά απειλεί ,
γείτονες, και γι αυτούς χύνει, καθημερνά χολή πολύ.
Μα, τα βλήματα αυτά είναι το αγκάθι, για το μέγα πλανητάρχη,
που πρέπει ο φίλος ν’ αποβάλλει, αν θέλει νέα δώρα να ‘χει.
Για τους τύπους, φαίνεται ότι τα βρήκαν,
οι δυο φίλοι κι όλα μεταξύ τους, μάλλον τακτοποιηθήκαν!
Άραγε χωρίς «μπαξίσι», όλα πήγανε καλά;
Ή το κρυφό τάμα, θα δοθεί εκ του πλαγίως, και θα ‘ναι χρήματα πολλά!
Ως γνωστόν, στο «καζάν- καζάν» πιστεύει, ο δόλιος ψευτοσουλτάνος,
Αλλά Win-win, που ‘ναι το ίδιο, λέει κι ο πλανητάρχης ο πλάνος.
Άρα, όλα είναι συμφωνημένα, και το πάρε – δώσε πρέπει,
να θεωρείται δεδομένο, αφού, το timing αυτό προτρέπει!
Θα δοθεί πια το μπαξίσι, και οι φίλοι θα ‘ναι ευχαριστημένοι,
Κι όμως «κάποιοι», κάπου θα θιγούν, γιατί θα ‘ναι κατατρεγμένοι!
Δυστυχώς, με τα παιχνίδια των «μεγάλων», πάντα κάποιοι την πληρώνουν.
και αυτό γιατί πάντα, τα συμφέροντα, των μεγάλων … μεγαλώνουν!
Το πάρε – δώσε δεν νογά, φιλίες και συμπάθειες.
Μόνον εύκολα κέρδη και πολλά, και δη, χωρίς πολλές …προσπάθειες !
Α. Παπατριανταφύλλου
