Θρακιωτικη Ποιηση

Της υποσχέθηκες πολλά.Τα μισά εάν τηρούσες,κοντά σου θα την κρατούσες.Τώρα φεύγει, έχε γεια.Γιατί το κάνει αυτό της λεςκι ας ξέρεις ότι εσύ φταις.Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτανα μην κάνω τόσα σφάλματα,να μην έχω πολλά τρεχάματα.Τώρα το λες,...

Παιδιά μου σαν τρανέψετε και άνδρες πια γενείτε τον τόπο που σας γέννησε ποτέ μη λησμονείτε. - Εδώ είδατε το πρώτο φως. Εδώ ειν' η πατρίδα. Γι αυτήν χύστε αν χρειαστεί και τη στερνή ρανίδα. - Κι αν ίσως μοίρα τ' απαιτεί και σ άλλους τόπους πάτε, ποτέ σας και για...

Άνθρωποι που εργάστηκαν επί πολλά χρόνιαμε συνθήκες διάφορες σαν κουρδισμένα πιόνιακαι τώρα ήρθε η κατάλληλη εποχή να δουν πια και τη δική τους την ψυχή.Πρόσφεραν τις πράξεις τους και τις γνώσεις χωρίς να προκαλούν εντυπώσειςμε δύναμη, διάθεση και θέληση για να βοηθήσουν στου δημοσίου...

Ένας παππούς κουβέντιαζε για πράγματα πολλά, με το μικρό εγγόνι του, για έννοιες, που δεν γνώριζε καλά. Ρωτούσε ο εγγονός τον παππού, για αλήθειες της ζωής, κι αξιόπιστη απάντηση ήθελε, και όχι λόγια στιγμής. Πάντα απαντούσε ο παππούς, σε όσα του έχει διδάξει, η πείρα κι η γνώση απ'...

Μια απαράδεκτη συμπεριφορά, σέρνεται, σε μια γειτονική μας χώρα. Πολλοί οργίζονται όταν ακούν, κάποιες αλήθειες τώρα. Θύμωσαν πολύ ακούγοντας, για την παλιά τη Θράκη! Πώς ήταν κάποτε, ολάκερη, κι όχι τα σημερινά της ...ράκη. Η Θράκη, όταν ήταν ολόκληρη, κι όχι μοιρασμένη στα τρία, ήταν μια χώρα κόσμου...

Μια όχιντρα, μια πόκοτη, μια γ'ναίκα χωριοντέλα, Όλο πλιαλούσε στο χωριό κι είχε μεγάλη τρέλα. Κι ένα αφίκριστο παιδί, ξωπίσω της πλιαλεί, Νεγκάσκιε, μα δεν κατάφερε, να τ'ς πάρει ένα φιλί. Μια μέρα που  τόνε ντάμωσε, του χωρατεύει και τ' λέει  Γιατί χωριοντελίζεις πίσω...

Κορίτσια και αγόρια μιας άλλης εποχήςπαππούδες και γιαγιάδες της σημερινήςέχουνε γράψει ιστορία σε μια μεγάλη πορεία.Πορεία με σχολεία και σπουδέςπέρασαν τη ζωή με πολλές αλλαγέςκαι έφτασαν ως εδώ κρατώντας γεράαφού πέρασαν μονοπάτια και βουνά.Σπούδασαν, ερωτεύτηκαν,αγάπησαν και παντρεύτηκαν.Έκαναν οικογένεια και παιδιάκαι...

Ω, «Μεγάλοι», σταματήστε για πάντα τις  διχόνοιες  λαών και  Εθνών. Κι οι πολέμοι, ας μπούνε στην μπάντα, μεταξύ “φίλων” κι ασπόνδων  εχθρών. Επιτέλους, να υπάρξει  ΕΙΡΗΝΗ στην πολύπαθη,  μα  όμορφη, Γη. Επιτέλους, να ζουν με γαλήνη όλων των μανάδων οι γιοι. Ας γιομίσει μ’ ΑΓΑΠΗ η καρδιά...

Σαν το κύμα στα βράχια έσπασεκαι χάθηκε με δύναμη και θυμό έτσι και η φωνή της ξέσπασεζητώντας φυγή με αναστεναγμό.Κύματα και φουρτούνες η σχέση τους.Άνεμοι που φέραν σύννεφα μαύρα.Κανείς τους δεν κατάλαβετη θέση τους,κανείς τους δεν ένιωσε απαλή αύρα.Σαν κύμα...

Κύλησε ένα δάκρυ πικρόγιατί δεν το περίμενε αυτόλόγο κακό να νιώσεικαι πρόσωπο αγαπητό να την πληγώσει.Ένα δάκρυ ήρθε πάλιγια μια χαμένη αγκάληπου έφυγε από τη ζωή τηςκαι χάθηκε κάθε ευχή της.Δάκρυ για τον άδικο χαμόανθρώπων που δεν έβαλαν σκοπόνα...