Τι είναι ετούτο το κακό, που γίνεται στην πλάση;
Φωτιές ανάβουνε παντού και καίγονται τα δάση!
Εσκεμμένα ή αθέλητα θεριεύουν πυρκαγιές,
και καίνε δένδρα και φυτά σε κάμπους και πλαγιές.
Λένε, πως είναι δύσκολο(!), για να βρεθούν οι δράστες,
αυτοί που καιν’ τα δάση μας κι αφήνουν μόνο στάχτες
Δεν καταστρέφουν οι αισχροί μονάχα την χλωρίδα.
Μαζί μ’ αυτήν ρημάζουνε και όλη την πανίδα.
Κοντολογίς πια χάνεται όλη η ομορφιά του τόπου,
και δυσκολεύεται η ζωή όλων μας, του ανθρώπου.
Και κλαίνε τα δάση στα βουνά, κλαιν’ και τ’ αγριοπούλια,
γιατί δεν θα ‘χουν δέντρα πια κι ούτε πουλιά μικρούλια.
Γνωρίζουν άραγε αυτοί, που τις φωτιές ανάβουν,
πως με τον τρόπο αυτό, κάθε πολιτισμό μας θάβουν;
Ο κόσμος καταστρέφεται κι η γη αργοπεθαίνει,
σε δρόμο χωρίς επιστροφή μπήκε, δεν ματαβγαίνει!
Αθ. Παπατριανταφύλλου
Κομοτηνή
