Έκανε λάθος το κατάλαβε
αλλά ήταν πλέον αργά
όταν από πολλά πρόσωπα γύρω της τον πόνο παράλαβε
και ήταν τα γεγονότα οδυνηρά.
Εκεί που ανοιγόταν μπροστά της παράδεισος
και ζωή με αγάπη
εκεί έγιναν όλα μια άβυσσος
και ήπιε δυστυχώς πικρό χάπι.
Μακάρι να αναγνώριζε την αξία
του ανθρώπου, που στο πλάι της βρέθηκε
να του δείξει τη λατρεία και μαγεία
που μαζί της ονειρεύτηκε.
Ήταν άπειρη, ήταν μικρή;
Φοβόταν να δημιουργήσει δεσμό;
Έτσι δεν ξανοίχτηκε πολύ
και ήταν καιρό σε περιορισμό.
Δεν ήξερε τι της επιφύλασσε το μέλλον
κι όταν αργότερα δεσμεύτηκε
όταν πια δεν είχε το ίδιο ενδιαφέρον
κατάλαβε ότι πλανεύτηκε.
Πικρό ποτήρι ήπιε δυστυχώς
γιατί διαλύθηκε μέσα της κάθε μαγικό.
Όταν ο δεσμός ήταν ποταπός
όχι όπως θα τον ήθελε ιδανικό.
Ένα αντίο πλανιόταν στον αέρα
για να ηρεμήσουν τα πνεύματα και η ψυχή
και μια φυγή μακρινή πέρα για πέρα
που θα έφερνε την αλλαγή.
Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα
να κρατήσω ζωντανό το ειδύλλιο το νεανικό
να ακολουθήσω μαζί του την ίδια ρότα
χωρίς ντροπή και ενδοιασμό.
Η μοίρα έστρωσε στα πόδια της χαλί
κι αυτή το προσπέρασε χωρίς να πει ευχαριστώ.
Δεν το αντιλήφθηκε να χαρεί
κι έτσι ανέβαινε σε δύσβατο βουνό.
Τάνια Στεφάνου Τσαβδάρη
