Πρόκειται, όπως φαίνεται, για μια από τις πιο σοβαρές υποθέσεις κακοδιαχείρισης δημόσιων πόρων, με επίκεντρο τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις επιδοτήσεις που δίνονταν σε δικαιούχους αγρότες και κτηνοτρόφους.
Το ποσό που ζητά να επιστραφεί η Ευρωπαϊκή Ένωση φτάνει, σύμφωνα με πληροφορίες, τα 400 εκατομμύρια ευρώ – και πρόκειται μόνο για την πρώτη δόση.
Η υπόθεση ήρθε στο φως όχι από εσωτερικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, αλλά ύστερα από παρέμβαση της Ευρωπαίας Εισαγγελέως.
Αυτό από μόνο του γεννά ερωτήματα: Πώς είναι δυνατόν μια τόσο μεγάλη εκτροπή στη ροή των κοινοτικών ενισχύσεων να περάσει απαρατήρητη από τις ελληνικές αρχές;
Ποιοι είχαν την ευθύνη του ελέγχου; Υπήρξε επάρκεια στη διαδικασία εποπτείας;
Δεν είναι η πρώτη φορά που υποθέσεις τέτοιας φύσης αναδεικνύονται εκ των υστέρων, αφήνοντας την κοινωνία να αναρωτιέται: Πού πήγαν τελικά τα χρήματα; Δόθηκαν σε δικαιούχους; Ή μήπως το σύστημα είχε τρωτά σημεία, τα οποία κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν;
Η ουσία είναι ότι το ελληνικό κράτος καλείται να επιστρέψει ποσά τεραστίου ύψους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον προϋπολογισμό και την εικόνα της χώρας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Αν τα ευρήματα επιβεβαιωθούν και αν όντως προκύψει συστηματική πλημμέλεια ή χειρότερα, σκοπιμότητα, τότε θα πρέπει να δοθούν σαφείς και δημόσιες απαντήσεις.
Αυτό που ζητά ο πολίτης δεν είναι να στοχοποιηθεί κανείς χωρίς αποδείξεις. Το αντίθετο: ζητά πλήρη διαφάνεια, θεσμικό έλεγχο και δικαιοσύνη. Ζητά να ξέρει ποιοι γνώριζαν, ποιοι όφειλαν να γνωρίζουν, και τι πρόκειται να γίνει από εδώ και πέρα.
Η διαχείριση των κοινοτικών ενισχύσεων δεν είναι τεχνικό ζήτημα, είναι πολιτικό και ηθικό χρέος. Ειδικά σε μια εποχή που η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς δοκιμάζεται, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η σιωπή.
Αν αυτή η υπόθεση “κλείσει” χωρίς ξεκάθαρες εξηγήσεις και χωρίς πολιτικό ή διοικητικό αντίκτυπο, το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο από τα 400 εκατομμύρια.
Θα είναι το κόστος της απώλειας εμπιστοσύνης. Και αυτό, δυστυχώς, δεν επιστρέφεται με δόσεις.
Κυριακή Γιαλαμά
Εκπαιδευτικός
