Σ’ ένα βουνό ανέβηκα

Σ’ ένα βουνό ανέβηκα να πάρω λίγο αέρα

βουνό που χέρι άφρονα το έκαψε μια μέρα

Ένα δεντράκι αντάμωσα με τα κλαδιά καμένα

βγάζει φωνή λυπητερή και λέει αυτό σε μένα

Για δες πως με κατάντησε να, κάποιος σαν κι εσένα

ρίξε το βλέμμα γύρω σου, είναι όλα πεθαμένα

Δέντρα, φυτά, ζωύφια γίναν αυτά θυσία

με πιάνει το παράπονο, με πιάνει απελπισία.

Εκάθισα απέναντι, στα μάτια κοιταχτήκαμε

σάλεψε λίγο τα κλαδιά, δέντρο κι εγώ δακρύσαμε.

Μινόπουλος Μίνως

Αλεξανδρούπολη