Πού πήγες νιότη και έφυγες
στα μακρινά στα ξένα;
και έστειλες τα γερατειά
να ‘ρθούνε και σε μένα;
- Advertisement -
Να περπατήσω δεν μπορώ
τα μάτια μου δεν βλέπουν
οι καταιγίδες της ζωής
στην κεφαλή μου πέφτουν.
Βλέπω τα νέα τα παιδιά
σαν τα ελάφια τρέχουν
έχουν και τη δύναμη
τα πάντα να αντέχουν.
Νέοι μην απελπίζεστε
η ζωή είναι μπροστά σας
θα ‘ρθουν μέρες όμορφες
με όλα τα καλά σας.
Έχει και η ζωή τις ομορφιές
αν ξέρεις να την ζήσεις
θα πρέπει κάποτε και εσύ
να την φιλοσοφήσεις.
Να είσαι πάντα έντιμος
στην κάθε σου πορεία,
που τόσο ανάγκη σήμερα
το έχει η κοινωνία.
Μέσα σε τούτη τη ζωή
στην τόση στεναχώρια,
γέλιο χρειάζεται πολύ
σάτιρα δίχως όρια.
Λοιπόν γελάστε φίλοι μου
με όλη την καρδιά σας
και ό,τι θα πουν τα χείλη μας
να ‘ναι και στα δικά σας.
Στέλιος Ντουρανίδης
Σπήλαιο Ορεστιάδος
