Θρακιωτικη Ποιηση

Πολύδωρος Παπαχριστοδούλου

Εκεί, στις Σαράντα Εκκλησιές, ο Παπαχριστοδούλου,  στης Θράκης μας γεννήθηκε, της ακόμα υποδούλου. Τα μέρη τα πανέμορφα, τα πολυαγαπημένα, που δεν ξεχάστηκαν ποτέ, κι ας είναι πια χαμένα! Εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα, στο σχολείο, μα και στη Φιλιππούπολη, στο εκεί διδασκαλείο.  Πάει στην Ελλάδα...

Ραγισμένη καρδιά

Ραγισμένη καρδιάστο έλεος της βαρυχειμωνιάςκαταφύγιο ζητά.Ραγισμένο καράβιπου άλλο πια δε σαλπάρειπαραμένει μοναχό στο λιμάνι.Ραγισμένο το ποτήρινερό πια δε μπορεί να δίνεικαι μακριά το πετά.Ότι ράγισε πια δεν κολλά.Δεν έχει αξία καμιά.Θα είναι μπαλωμένο και πληγωμένο.Δεν ξαναγίνεται όπως πριναλώβητο, ακλόνητο...

Άλλοτε και τώρα

Μαζευόντουσαν η Μαριγώη Κατίνα και η Λενιώστο σπίτι της Ελευθερίαςνα πιούνε τον απογευματινό καφέκαι να κουβεντιάσουντα θέματα της κοινωνίας.Την άλλη μέρα τις καλούσε η Κατίναπου ετοίμαζε ότι καλύτερο στην κουζίναγια να τις φιλέψει τις εντυπώσεις να κλέψεικαι πάνω απ' όλα...

Η μοναξιά της πόλης – Το δρόμο μας τραβούμε

Χιλιάδες άνθρωποι δίπλα σου περνούν και  εσύ νιώθεις μοναξιά, Το δρόμο τους τραβούν. Μάταια αναζητάς, συνανθρώπων συντροφιά, κανείς δεν  σταματά. Κατηφείς και σιωπηλοί, Το δρόμο τους τραβούν. Χιλιάδες οδηγοί, Μέσα στα αυτοκίνητά τους τρέχοντας, μόνο κορνάρουν, χωρίς να χαιρετούν. Το δρόμο τους τραβούν. Ανθρώπινη πίτα στις συγκοινωνίες, σπρώχνουν και ποδοπατούν, χωρίς να σε κοιτούν, χωρίς να συζητούν.  Το δρόμο...

Χέρια και χέρια

Χέρια με απόγνωση απλωμένα  ζητάνε βοήθειαγιατί είναι άσχημα τα δεδομένα είναι η μεγάλη αλήθεια.Χέρια σηκωμένα διαμαρτύρονταιγια τις συνθήκες ζωήςκαι γι' αυτούς που ευθύνονται για το πως εσύ ζεις.Χέρια που δουλεύουν για το μεροκάματοχωρίς ικανοποιητικά να αμείβονταιγια της δουλειάς τον κάματοαπό αυτούς που...

Περιμένοντας την άνοιξη

Καταιγίδα πλημμυρίζει το σπιτάκι της καρδιάςκαι την ψυχή μου βασανίζει το κελί της μοναξιάς.Άνεμος ξεριζώνειτο δέντρο της ζωήςκαι τα όνειρά μου ακυρώνειαν δεν έρθεις να με βρεις.Παγωνιά στα στήθηπου δε λένε να ζεσταθούναφού εκείνος μου αρνήθη μια ζακέτα να σκεπαστούν.Περιμένοντας την άνοιξηκοιμάμαι...

Νοσταλγώ

Πότε πότε νοσταλγώτον κόσμο τον αλλοτινόαυτόν που υπήρχε αγάπη, φιλία, εμπιστοσύνη και ο ένας στον άλλο τα είχε να τα δίνει.Νοσταλγώ τα χρόνια τα παιδικάπου υπήρχε ανεμελιάκαι το μόνο μαράζιποιος τη νίκη στο παιχνίδι να αρπάζει.Νοσταλγώ τις αυλές με τα...

Όχι

Όχι στην Ιταλία που ζητούσε την παράδοση.Αρχή πολέμου.Όχι στη σκλαβιά.Αγώνας για την απελευθέρωση.Κάποτε λέγαμε το όχι και το εννοούσαμε.Όλοι μαζί οι Έλληνες ενωμένοι.Όχι στην εκμετάλλευση.Όχι στην παρανομία και διαφθορά.Όχι στην κλεψιά.Όχι στην αδικία.Όχι στη βία.Τώρα μόνο λόγια. Λίγοι το λένε και...

14η Σεπτεμβρίου  1922

(Ο Ξεριζωμός) Ήτανε  μέρα του Σταυρού, το μαύρο εικοσιδύο, τη Θράκη μας που αφήσαμε, διωγμένοι απ' το θηρίο. Ποιο να 'τανε το κρίμα μας; Ποια η κατακραυγή μας; Ποιας μοίρας ήταν εντολή, να φύγουμε απ' τη γη μας; Εκεί αφήσαμε καρδιά, νιες μα και παλικάρια, γέροι, γυναίκες και παιδιά. Μείναμε άδεια...

Και η κλεψιά πάει σύννεφο

Έκλεψε ένα ψωμίγιατί πεινούσαν τα παιδιά του.Έκλεψε ένα ζευγάρι παπούτσιαγιατί ήταν ξυπόλητα.Το έκανε από ανάγκηγιατί δεν του φτάνουν όσα παίρνει από τη δουλειά του.Ποιος φταίει γι' αυτό;Το κράτος που δε μερίμνησε.Έκλεψαν το κράτος.Δεν πλήρωναν τους φόρους τους.Έστηναν νοθευμένα παιχνίδια με υπέρογκες...

Latest News

Διδυμότειχο: Στο Υπουργείο Πολιτισμού παραχωρείται το ιστορικό κτίριο Παπαζιάν

Το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε το αίτημα για τη συντήρηση και την αναστήλωση του κτιρίου, απέναντι από το τέμενος της...
- Advertisement -spot_img