Θρακιωτικη Ποιηση

Καταιγίδα πλημμυρίζει το σπιτάκι της καρδιάςκαι την ψυχή μου βασανίζει το κελί της μοναξιάς.Άνεμος ξεριζώνειτο δέντρο της ζωήςκαι τα όνειρά μου ακυρώνειαν δεν έρθεις να με βρεις.Παγωνιά στα στήθηπου δε λένε να ζεσταθούναφού εκείνος μου αρνήθη μια ζακέτα να σκεπαστούν.Περιμένοντας την άνοιξηκοιμάμαι...

Πότε πότε νοσταλγώτον κόσμο τον αλλοτινόαυτόν που υπήρχε αγάπη, φιλία, εμπιστοσύνη και ο ένας στον άλλο τα είχε να τα δίνει.Νοσταλγώ τα χρόνια τα παιδικάπου υπήρχε ανεμελιάκαι το μόνο μαράζιποιος τη νίκη στο παιχνίδι να αρπάζει.Νοσταλγώ τις αυλές με τα...

Όχι στην Ιταλία που ζητούσε την παράδοση.Αρχή πολέμου.Όχι στη σκλαβιά.Αγώνας για την απελευθέρωση.Κάποτε λέγαμε το όχι και το εννοούσαμε.Όλοι μαζί οι Έλληνες ενωμένοι.Όχι στην εκμετάλλευση.Όχι στην παρανομία και διαφθορά.Όχι στην κλεψιά.Όχι στην αδικία.Όχι στη βία.Τώρα μόνο λόγια. Λίγοι το λένε και...

(Ο Ξεριζωμός) Ήτανε  μέρα του Σταυρού, το μαύρο εικοσιδύο, τη Θράκη μας που αφήσαμε, διωγμένοι απ' το θηρίο. Ποιο να 'τανε το κρίμα μας; Ποια η κατακραυγή μας; Ποιας μοίρας ήταν εντολή, να φύγουμε απ' τη γη μας; Εκεί αφήσαμε καρδιά, νιες μα και παλικάρια, γέροι, γυναίκες και παιδιά. Μείναμε άδεια...

Έκλεψε ένα ψωμίγιατί πεινούσαν τα παιδιά του.Έκλεψε ένα ζευγάρι παπούτσιαγιατί ήταν ξυπόλητα.Το έκανε από ανάγκηγιατί δεν του φτάνουν όσα παίρνει από τη δουλειά του.Ποιος φταίει γι' αυτό;Το κράτος που δε μερίμνησε.Έκλεψαν το κράτος.Δεν πλήρωναν τους φόρους τους.Έστηναν νοθευμένα παιχνίδια με υπέρογκες...

Έχεις κάποια χαρακτηριστικά γνωρίσματα.Είσαι αυτός ή ο άλλος χαρακτήρας.Σε ποιον ανήκεις; Αναρωτήθηκες;Πως έγινες έτσι;Παίζει βεβαίως ρόλο η παιδική σου ηλικία. Πήρες αγάπη από τους γονείς σου;Τι συνθήκες αντιμετώπισες;Προσαρμόστηκες στο περιβάλλον κατά την εφηβική σου ηλικία;Συνάντησες εμπόδια; Τα προσπέρασες;Έφτασες σε κάποια ηλικία.Είσαι...

Κράτα με στην αγκαλιά, Βοήθησε ν΄ ανοίξουμε φτερά, Αντάμα να πετάξουμε, Στον ουρανό να φθάσουμε. Μίλα μου γλυκά Κράτα με κοντά, Δίπλα σαν είμαστε, Παραδεισένια θα περάσουμε. Πιασμένοι  απ΄ το χέρι, Μαζί να προχωρήσουμε, Για πάντα στη ζωή, Στο όνειρο να ζήσουμε. Με της αγάπης Το κλειδί κλείδωσε μας, Το όνειρο  μας αυτό, Να μην έχει...

Πλήθυναν τα οχήματα, παντού γέμισε ρόδες κι άρχισαν τα μηνύματα. Ωχ με πονούν οι ... πόδες! Γέμισε αυτοκίνητα, πλούσιοι και φτωχοί, όλοι έχουν στα σπίτια τους, κι ένα - δυο  γιώτα χι. Κι όλοι λεν. Τι  ευμάρεια,  που απόκτησε ο κόσμος! Στη ίδια μοίρα...

Εκεί στα μονοπάτια τα στενά στις παλιές γειτονιέςσκίρτησαν για πρώτη φοράοι νεανικές καρδιές.Κορίτσια και αγόριαμε τα παιχνίδια της εποχήςάγγιζαν τυχαία τα χέρια χωρίς να τυχαίνουν μεγάλης προσοχής.Αγνά, αθώα, άδολατα παιδιά της γειτονιάςφτερούγιζαν με όνειραμέσα στα βάθη της καρδιάς.Όμορφα χρόνια ανέμελαπριν μπούνε...

Η όμορφη, η άσχημη,η ήρεμη, η ταραχώδης,η καθοριστική, η αποφασιστική,η τολμηρή, η άτολμη,η δυνατή, η αδύνατη.Όλες αυτές γεμίζουν τις μέρες μας.Όλες αυτές τις ζούμε καθημερινά.Άλλες τις χαιρόμαστε, τις απολαμβάνουμε.Άλλες μας καταπονούν, μας απελπίζουν.Εμείς στον αγώνα, παλεύουμε.Δεν καταθέτουμε τα όπλα.Θέλουμε...