Θρακιωτικη Ποιηση

Άφησε τα νάζια και τα πείσματακαι στείλε μου τα χαιρετίσματαπου τόσο καρτερώ από σέναγια να γίνουμε πάλι ένα.Ο εγωισμός δε βγάζει πουθενά.Οδηγεί σε μονοπάτια σκοτεινά.Δε σ' αφήνει να δεις την αλήθειακαι χρειάζεσαι βοήθεια.Βοήθεια να ξυπνήσει ο καλός ο εαυτός...

Ελάτε να στεριώσουμε  όλοι μας την ΕΙΡΗΝΗ. Ελάτε να φυτέψουμε  το δένδρο της χαράς. Ποτέ πια να μη νιώσουμε  του πόλεμου τη δίνη. Ποτέ μας να μη γίνουμε  θύματα συμφοράς. Όλοι οι λαοί  ας ενωθούν σε έργα ειρηνικά. Όλου του κόσμου οι φυλές  ας ζήσουν φιλικά. Συμφέροντα, μίση, διαφορές, ας παραμεριστούν. Και του...

Έκρηξη στις τιμές των προϊόντων.Κανείς δε νοιάζεται για το μέλλον των επιζώντων.Κρίσεις που με μαγείες δεν ξεπερνιούνται.Οι πολίτες πια δεν κρατιούνται.Δήθεν θα δοθούν αυξήσεις.Μας περνάνε διαρκώς από ασκήσεις.Με την ακρίβεια ο κόσμος δε θα ωφεληθείκαι το πρόβλημα δε θα...

Γάμοι, χαρές και πανηγύρια.Φωτοβολίδες πάνω απ' τα κεραμίδιααστράφτουν στον ουρανόμε θόρυβο τρανό.Μέσα στην τρελή χαρά το ζευγάρι.Το ίδιο κι όσοι κρατάνε το φανάρι.Το εκκλησίασμα χαιρετά,ευχές από την καρδιά σκορπά.Ακολουθούν γλέντια και χοροί.Άνοιξαν οι έβδομοι ουρανοί.Διασκέδαση ως τα ξημερώματα και μετά...

Για τη ζωή πάντα μιλά, για τον καιρό που πέρασε,  θαρρώντας και μονολογώντας, πως η ζωή τον γέρασε. Στο μαρασμό της γηρατειών, στο   λογισμό του, τ’ αχνάρια έσβησαν. Θολά  τα απομεινάρια της νιότης, της ευτυχίας, της χαράς, της ξεγνοιασιάς. Λάθη βαριά κι ασήκωτα, έγιναν βάσανα ανείπωτα. Πού είναι η ζωή που ονειρεύτηκε; Χάθηκε,  περνώντας...

Ένα, δύο, τρίαξεκινήσαμε μια μεγάλη πορείαγια ταξιδάκι αναψυχήςσαν παιδάκια να νιώσουμε κι εμείς.Έτοιμες οι συντροφιές.Έτοιμες και οι αποσκευές.Πήραμε το δρόμο το μακρύγια άλλες γειτονιές, για άλλη γη.Τι χρειαζόμαστε για να νιώσουμε καλά,η ζωή μας ομαλά να κυλάμε ότι μας...

Άνθρωπε ποτέ μην προσπαθείς, να δείξεις πως είσαι άλλος, αργά ή γρήγορα, ποιος είσαι θα φανεί, και τότε θα γίνει... σάλος! Δεν μπορείς να υποκρίνεσαι, πως εσύ ξέρεις τα πάντα. Κάπου, κάποτε θα φανερωθεί, πως είσαι απλή... λεζάντα! Είναι γνωστό, πως το μυαλό,...

Συγνώμη σου ζητώ έστω κι αργά.Ξέρω πως έφταιξα εγώ για πολλά.Εσύ μου έστρωσες χαλιά για να πατώκι εγώ δεν το αναγνώρισα αυτό.Είναι αλήθεια ότι σε πρόδωσα και καθόλου δε σε ένιωσα.Τότε δεν ήξερα τι ζητούσακι ότι μου έδινες δεν εκτιμούσα.Αν...

Μια σκέψη που πήρε σάρκα και οστά.Δυο σπόροι που έφτιαξαν παιδίνα καμαρώνει ο γονιός γι' αυτήν την όμορφη στιγμή.Ένα κλάμα είναι η πρώτη του αντίδρασηόταν βγαίνει από τη ζεστή φωλιά της μάνας.Σε μια γλυκιά αγκαλιά τον κόσμο γνωρίζειόταν τη ζωή...

Επειδή είναι φυσικό, κάποτε με τα χρόνια, να ξεχαστούν από πολλούς, τι ήτανε τα αλώνια... Θα ξεκινήσω στην αρχή, από τον θερισμό, τη μεταφορά των δεματιών, και τον αλωνισμό. Ο θερισμός τότε ήτανε, σαν ένα πανηγύρι,  με τους αγρότες  στα κτήματα, ολημερίς, και λίγο...