Θρακιωτικη Ποιηση

Ήρθες όταν πονούσα, Νωπές πληγές μετρούσα, Για ΄μάς παραμιλούσα, Απεγνωσμένα σ’ αναζητούσα. Ήρθες ξαφνικά, Μέσα στην καταιγίδα, Έφερες την ξαστεριά, Την καλοκαιριά. Ήρθες μες τη νυχτιά, Μ΄ ανοιχτή αγκαλιά, Μείναμε κοντά, Σε σφιχτή αγκαλιά. Ήρθες με του φεγγαριού το φως, Άγγελος αληθινός, Συντροφιά για να μου κάνεις, Την ζωή μου να γλυκάνεις.                                  Αλεξ/πολη 11-12-2023                                            ...

Πάει καιρός, που γίνανε παντού, όλοι αστοί, όσοι   ζούνε στις πόλεις,  και όχι μόνον αυτοί. Δεν παραλλάσει τώρα πια, η ζωή των χωρικών, ολότελα, απ' τη ζωή των άλλων πολιτών. Αφού πια, όλα τα αγαθά, είναι κοινά σε όλους, σε πλούσιους και σε φτωχούς,...

Η ψεύτρα κοινωνία μας που συνεχώς σκληραίνει σε περιπέτειες πολλές ο κόσμος πλέον μπαίνει. Οι αδικίες συνεχώς φυτρώνουν σαν μανιτάρια και ανοίγουνε αδίσταχτα τα μαύρα τα πλατάρια. Για να σκεπάσουν βάναυσα την κάθε ευτυχία που τόσο ανάγκη σήμερα την έχει η κοινωνία. Σαν τα θεριά τα άγρια με ανοιχτό το στόμα, που είναι...

Μια νεαρή λαδοελιά σ' ένα μικρό ελαιώνα στητή ωσάν κολόνα, σε χρόνια πιο παλιά Καρυάτιδα θα θύμιζε εις τον Χρυσούν Αιώνα με πληγωμένη κεφαλή κι αιμάτινα μαλλιά. Βρέθηκε η λιόχαρη απ' το Φως στο βροχερό Λονδίνο με βία τη μετέφεραν σ' ένα ψυχρό μουσείο ελιά...

Δεν είναι λύση το ποτόόσο κι αν ξεφεύγεις προσωρινά μ΄αυτό.Δεν είναι δυστυχώς πανάκεια να βάλει ότι μας στενοχωρεί στην άκρια.Χάλασε μια σχέση χρόνωνπαρά τους πολλούς αγώνες δρόμων;Δεν ήρθε του κόσμου η καταστροφή.Πάλεψε ξανά για τη σωτηρία την ψυχολογική.Έπεσε οικονομικός μαρασμός;Δες...

Χρόνους πολλούς υπόσχονται, όλοι οι πολιτικοί μας, πάταξη φοροδιαφυγής, για να 'ναι καλή η ζωή μας. Αλλά, φάσκουν και αντιφάσκουνε, γιατί ψηφίζουν νόμους οι ίδιοι,  και μας κάνουνε όλους μας παρανόμους.  Στους νόμους, που ψηφίζονται δικλείδες πάντα υπάρχουν,   οι νομικοί μας απ’ αυτές, ...

Κάποιος απ’ την Αλβιώνα, κόμης Έλγιν το όνομά του, τα γλυπτά του Παρθενώνα ήρθε κι έκανε δικά του και τα πούλησε ο κλέφτης στο κλεπταποδόχο κράτος ένας μέγας αρχιψεύτης κι ένα κράτος εμποράκος. Επωδός (Ρεφρέν) Ο Παρθενώνας είναι όλη η Ελλάδα, είναι ο Φειδίας κι ο μεγάλος Περικλής είμαστε εμείς...

Το φως εκείνο το λιγοστό μπρος στο καθόλου; παρηγοριά λύχνο στο χέρι μου κρατώ κι άνθρωπο ψάχνω για συντροφιά. Μα όσο κι αν έψαξα έμοιαζε άτοπο δεν βρήκα άνθρωπο για συντροφιά δεν βρήκα δείγμα από έναν άνθρωπο με μια καρδιά χωρίς καρφιά. Δεν βρήκα άνθρωπο στον χαρακτήρα με...

Εκατομμύρια οι ξενιτεμένοιστα πέρατα της γης εξαπλωμένοι,πήγαν να δουλέψουν,πήγαν να σπουδάσουνμε αποτέλεσμα την Ελλάδα σιγά σιγά να αδειάσουν.Άλλες οι συνθήκες εργασίας,υπάρχουν βαθμίδες αξιοπιστίας.Η προσφορά ικανοποιητικά αμείβεταικαι η αξιοπρέπεια δεν κρύβεται. Αλλά και οι ξενιτεμένοι φοιτητές μας, παίρνοντας τα πτυχία τους,αρνούνται τις επαγγελματικές...

Είδα τον ήλιο Μέσα στα σύννεφα, Σε καπνό φυλακισμένο. Είδα το φεγγάρι χλομό, Να κοιτά με απελπισία Στην κατάμαυρη γη, Είδα τα αστέρια, Να τρεμοσβήνουν, Στον θολό ουρανό. Είδα άγρια ζώα, πουλιά τρομαγμένα, μακριά από ζεστές φωλιές. Είδα  στη γη, Φύλλα κιτρινισμένα, Αγριολούλουδα μαραμένα. Είδα αιωνόβια δένδρα, Στις φλόγες παραδομένα, Τρυφερά βλαστάρια δακρυσμένα. Η ματιά βουρκωμένη, Η σκέψη...