Γεώργιος Χ.Τσαρακτσίδης

Ατέλειωτες  ώρες περιμένω κι εσύ αργείς, οι μέρες και οι έννοιες, γίνονται  αφόρητες. Δεν γνωρίζω πότε θα γυρίσεις, πίσω κοντά μου ξανά, συλλογιέμαι, μη ξεχαστείς και θ’ ναι πια αργά. Η σκέψη μου βουβή, η ματιά μου θολή, τα όνειρά μου πολλά, ας γίνουν αληθινά Η καρδιά, η ψυχή πονά, όμως ελπίζει ξανά, με σκέψη...

Πως πέρασαν τα χρόνια, και μη ρωτάτε γιατί, πέρασαν ένα, δυο, τρία,  τα τέσσερα πρώτα χρόνια, χωρίς να τα αισθανθώ, Τα υπόλοιπα άρχισα να τα μετρώ, αφού έμαθα να μιλώ και έως το δέκα να μετρώ, από εκεί και πέρα έχασα το λογαριασμό, Τα δέκα έγιναν δεκαπέντε, έγιναν είκοσι, έγιναν...

Γαλήνιο της αγάπης ξύπνημα, γυρεύοντας ένα χάδι απαλό, και των χεριών μου τ’ άγγιγμα  το σώμα της αισθάνθηκα καυτό.  Αναζητά δροσερό νερό να πιεί, του έρωτα τη φλόγα για να σβήσει,  η καρδιά που σπαρταρά, αγάπη  σκορπά  Δροσερό νερό κουβαλώ, το φλογερό σώμα της να δροσίσω, την φλόγα του έρωτα...

 Άνθρωπε μάταια υποφέρεις, ότι στη ζωή πολλά δεν έχεις καταφέρει, και είσαι πάντα σκεπτικός πικραμένος και χλωμός. Πονάς, αισθάνεσαι πως είσαι τελευταίος, μάταια μαραζώνεις, ζήσε επιτέλους.  Το λένε πολλοί ,  η ζωή είναι μικρή, Ζήσε ανέμελα,  τραγούδα, χαμογέλα, άφησε την ψυχή, την καρδιά, να χαρούνε ξανά.  Μην είσαι πλεονέκτης, δεν έχεις τίποτα...

Πως μπορείς να λησμονήσεις, Τον πόνο τις κακουχίες Την θλίψη ,τα δύσκολα δίσεκτα Χρόνια, του βάρβαρου ξεριζωμού, του διωγμού, Την πίνα την φτώχια, την ανέχεια, Τα βασανιστήρια, την αδικία, Τον αργό θάνατο, τον βιασμό. Πως μπορείς έτσι απλά, Να παραβλέψεις, να διαγράψεις, να προσπεράσεις, Τέτοιες της ζωής εικόνες...

30 Χρόνια ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ, 30 χρόνια προχωρά, δεν σταματά, πάντα, μπροστά κοιτά. Είναι της Ανατ. Μακεδονίας και Θράκης κανάλι, που, για την έγκαιρη κι έγκυρη ενημέρωση της, μέρα και νύχτα γι’ αυτή αγρυπνά. Είναι η αστείρευτη πηγή, που ενημερώνει και ψυχαγωγεί, είναι της Ανατ. Μακεδονίας και Θράκης η αέναη δύναμη και...

Νύχτα μαγική, είναι μοναδική, το κρύο τσουχτερό, το φεγγάρι θολό,  Αστέρι φωτεινό, είναι ξεχωριστό,  Μάγους με δώρα, στη Βηθλεέμ οδηγεί. Το νεογέννητο Χριστό,   στη Βηθλεέμ  θα βρουν,      σε στάβλο ταπεινό, παγωμένο και γυμνό.  Λιβάνι, σμύρνα και χρυσό, μ’ αγάπη του  προσφέρουν και τη Μητέρα Παναγιά, με ευσέβεια  προσκυνούν.  Η Γέννησή σου Χριστέ, του κόσμου λυτρωμός, και βάλσαμο, για όλες τις ψυχές. Φάρος υπέρλαμπρος,  να...